Co to jest inteligentna umowa?

Inteligentna umowa (ang. smart contract – „inteligentna umowa”) to algorytm komputerowy zaprojektowany do zawierania i utrzymywania samowykonawczych umów realizowanych w środowisku blockchain.

Co to jest inteligentny kontrakt/umowa?

Inteligentna umowa (ang. Inteligentna umowa – „inteligentna umowa”) to algorytm komputerowy zaprojektowany do zawierania i utrzymywania samowykonawczych umów realizowanych w środowisku blockchain.

Takie umowy są rejestrowane w postaci kodu istniejącego w rejestrze rozproszonym – blockchain, który jest utrzymywany i zarządzany przez sieć komputerów. Krótko mówiąc, inteligentne kontrakty pozwalają na wymianę aktywów bez korzystania z usług pośredników.

Jaki jest haczyk od inteligentnych umów?

Inteligentne umowy umożliwiają przeprowadzanie wiarygodnych i poufnych transakcji bez udziału zewnętrznych pośredników w osobach banków lub agencji rządowych. Ponadto takie transakcje są identyfikowalne, przejrzyste i nieodwracalne.

Inteligentne umowy nie tylko zawierają informacje na temat zobowiązań stron i sankcji za ich naruszenie, ale one same automatycznie zapewniają spełnienie wszystkich warunków umowy.

Jak powstały inteligentne umowy?

Pierwsze pomysły na inteligentne umowy zaproponował w 1994 r. Nick Szabo. Opisał inteligentny kontrakt jako protokół komputerowy, który w oparciu o algorytmy matematyczne samodzielnie przeprowadza transakcje z pełną kontrolą nad ich realizacją.

Po raz pierwszy pomysły Szabo zostały wprowadzone w życie wraz z pojawieniem się pierwszego Bitcoina i leżącej u jego podstaw technologii blockchain. Niektóre zasady inteligentnych kontraktów zostały określone w protokole Bitcoin. Jednak większość nowoczesnych blockchainów, w tym Bitcoin, nie ma kompletności Turinga, więc ich „kontrakty” są stosunkowo prostymi konstrukcjami, takimi jak transakcje z wieloma podpisami.

Inteligentne kontrakty/umowy zyskały szerokie praktyczne zastosowanie wraz z pojawieniem się i rozwojem projektu Ethereum. W 2013 roku jego przyszły założyciel Vitalik Buterin doszedł do wniosku, że Bitcoin nie nadaje się jako podstawowy protokół dla inteligentnych kontraktów, ponieważ nie został pierwotnie zaprojektowany do tego zadania. Następnie Buterin postanowił stworzyć od zera najbardziej odpowiedni protokół dla inteligentnych umów.

Jak działa inteligentna umowa i jakie są jej podstawowe elementy?

Zwykle inteligentna umowa jest zapisywana w łańcuchu bloków, gdzie cała jej logika jest umieszczana w bloku. Ten ostatni łączy wszystkie wiadomości związane z konkretną inteligentną umową. Wiadomości mogą działać jako dane wejściowe i wyjściowe kodu programu inteligentnej umowy i prowadzić do niektórych działań poza łańcuchem bloków, w świecie rzeczywistym lub cyfrowym.

Obowiązkowe atrybuty inteligentnej umowy:

stosowanie metod podpisu elektronicznego opartych na kluczach publicznych i prywatnych dostępnych dla dwóch lub więcej stron umowy;

obecność prywatnego zdecentralizowanego środowiska (na przykład Ethereum), w którym pisane są inteligentne umowy i który wspiera dane wejściowe i wyjściowe dla wyroczni zapewniających komunikację między światem rzeczywistym a cyfrowym;

sam przedmiot umowy i dostępność narzędzi niezbędnych do jej wykonania (rachunki rozliczeniowe kryptowaluty, programy oracle itp.);

precyzyjnie opisane warunki jego realizacji, które strony umowy potwierdzają podpisem, a także wiarygodność źródła danych cyfrowych.

Jakie zastosowanie mają inteligentne umowy?

Rozwiązania oparte na Blockchain są dopiero na wczesnym etapie rozwoju. Technologie są testowane i udoskonalane, dlatego w praktyce naprawdę nie wykorzystuje się naprawdę wyrafinowanych inteligentnych umów. Obecnie zdecydowana większość inteligentnych umów jest trzeciego rodzaju, w których zautomatyzowane są tylko niektóre aspekty umów, w szczególności wymiana funduszy na prawa własności.

Przykład: kupno mieszkania w Kijowie za pomocą inteligentnej umowy za pośrednictwem zdecentralizowanego rynku Propy (płatność została dokonana w Ethereum, a sprzedawca miał siedzibę w Nowym Jorku).

Gdzie jeszcze można zastosować inteligentne umowy?

Potencjalne możliwości i obszary zastosowania inteligentnych kontraktów są szerokie – od prostych podpisów po operacje z pochodnymi instrumentami finansowymi. Multisig (multisig, escrow) to najprostszy, klasyczny przykład inteligentnej umowy. Z jego pomocą kontrahenci, którzy nie ufają sobie nawzajem, mogą zamrozić pewną liczbę monet na blockchain w taki sposób, że w razie potrzeby do wydania tej kwoty będą wymagane podpisy ponad połowy uczestników.

Inteligentne kontrakty są szeroko stosowane w dziedzinie podstawowych dystrybucji monet ( ICO ). Na przykład inteligentny kontrakt można zaprogramować w taki sposób, że wysyłając kryptowalutę do portfela projektu, uczestnicy crowdsale będą mieli pewność, że w przypadku niepowodzenia kampanii ich środki zostaną automatycznie zwrócone. Jeśli cel finansowy ICO zostanie osiągnięty, środki zostaną przekazane deweloperom. Zostanie to jednak wykonane, pod warunkiem, że wystarczająca liczba uczestników z wieloma podpisami (jeśli jeden zostanie zapewniony) aktywuje swoje klucze, tym samym osobiście potwierdzając dobrą wiarę w projekt.

Najbardziej obiecującymi obszarami zastosowania inteligentnych umów jest rynek finansowy (bankowość, ubezpieczenia, handel instrumentami pochodnymi), księgowość i audyt, zarządzanie łańcuchem dostaw i logistyka, rejestracja praw własności, wszelkiego rodzaju głosy, inteligentny transport, tożsamość cyfrowa itp. itd.

Jakie są zalety inteligentnych umów w porównaniu z tradycyjnymi umowami?

Zwolennicy inteligentnych umów są przekonani, że wiele rodzajów stosunków umownych może być częściowo lub w pełni samospełniających się. U podstaw inteligentnych umów leży kryptografia, zapewniająca wyższy poziom bezpieczeństwa niż tradycyjne umowy oparte na prawie. Inteligentne umowy mogą obniżyć koszty transakcji, a także wyeliminować ryzyko niejednoznacznej interpretacji warunków lub nieuczciwych orzeczeń sądowych.

Wśród głównych zalet inteligentnych umów są:

autonomia (w celu zawarcia i potwierdzenia transakcji nie trzeba szukać pośrednika reprezentowanego przez maklera, bank, notariusza itp.).

niezawodność i bezpieczeństwo (duplikat umowy jest przechowywany w postaci zaszyfrowanej w łańcuchu bloków.

bezpieczeństwo systemu jest gwarantowane przez prawa matematyczne i sprawia, że ​​ataki hakerów są mało prawdopodobne, a także backdating informacji).

oszczędność i szybkość – dzięki blockchain wielu pośredników jest eliminowanych, a procesy zautomatyzowane.

dokładność – ze względu na automatyzację i minimalizację pracy ręcznej zmniejsza się prawdopodobieństwo błędów, które często pojawiają się podczas wypełniania formularzy podczas procesu zatwierdzania i podczas wykonywania różnych operacji kontraktowych ręcznie.

Czy inteligentne umowy mają wady?

Inteligentne umowy są dalekie od ideału: infrastruktura blockchain jest wciąż słabo rozwinięta, a w samym kodzie występują błędy krytyczne. Ponadto nadal istnieje wiele luk w przepisach prawnych dotyczących inteligentnych umów, programy Oracle są słabo rozwinięte, aby zapewnić, że świat cyfrowy jest powiązany ze światem rzeczywistym i zapewnić umowom wkład w ich wdrożenie. Wszystko to stwarza pewne przeszkody dla integracji inteligentnych umów w codziennej działalności organizacji i osób.

W niektórych przypadkach inteligentne umowy są mniej elastyczne niż zwykłe umowy. Informacje wchodzące w skład łańcucha blokowego nie mogą zostać zmienione w przyszłości, dlatego niezwykle ważne jest, aby obserwować dokładność i wiarygodność początkowych informacji, a także zapobiegać błędom we wprowadzaniu danych.

Ponadto wiele banków i dużych korporacji nie czuje się komfortowo, udostępniając poufne dane za pośrednictwem otwartych rejestrów rozproszonych. Również problemy związane ze skalowaniem i przetwarzaniem transakcji są nadal aktualne.

Siły wielu programistów mają na celu rozwiązanie tych i innych problemów i ograniczeń. Są one rozwiązywane inaczej na różnych platformach. Postęp nie stoi w miejscu, a w przyszłości wiele problemów zostanie rozwiązanych. Podmioty gospodarcze całkowicie przejdą od opracowywania tradycyjnych umów do ich cyfrowej realizacji, a nawet do wdrażania ich przy wsparciu sztucznej inteligencji.

brak komentarzy

zostaw odpowiedź